Nog even, dan begint het zomerreces in het hbo.
Nog even doorbijten. Kiezen op elkaar. De laatste assessments, de allerlaatste herkansingen, snel de cijfers in Osiris. En o ja, ook nog de start van blok A voorbereiden, zodat we na de vakantie niet meteen overspannen beginnen. Nog een overlegje met collega’s over de herziening van het lesprogramma.
Ondertussen willen we het studiejaar ook gezellig afsluiten. Een laatste teamvergadering, gecombineerd met een teamuitje. En dan is het zo ver: laptop dicht, pasje opgeborgen, vakantie.
De laatste weken voor de zomer zijn een bijzondere periode. De vakantie lonkt. Dat maakt het lastig om nog geconcentreerd te blijven. Tegelijk liggen er nog duizend-en-een dingen die eigenlijk voor de vakantie geregeld moeten zijn.
En dan komt dat moment. Het moment waarop we accepteren dat het toch niet allemaal afkomt. Dat we na de vakantie met frisse energie de rest oppakken.
Dat kantelmoment verrast me elk jaar weer. Het moment van berusten. Van accepteren dat niet alle plannen volledig worden uitgevoerd, en dat dat oké is.
Wanneer sta jij jezelf toe om dat ‘genoeg’ te accepteren?
Niet alles hoeft af. Dat is geen falen, dat is een studiejaar.
Ronald van Domburg
