Het peuken rapen op het Utrecht Science Park is als het dragen van water naar de zee. Nadat ik de achteringang van Heidelberglaan 15 van alle peuken had ontdaan, lag het de volgende dag weer helemaal vol. Enkele weken geleden zag ik een medewerker van de UU (Universiteit Utrecht) die ook peuken aan het rapen was en ik vroeg hem wanneer we gingen ‘handhaven’. Helaas, dat was niet de bedoeling. We mochten rokers aanspreken op het rookgedrag maar daar moest het bij blijven.
Enkele maanden geleden ontdekte ik een klein groepje struiken met in het midden een boom gesitueerd achter HL15. Nieuwsgierig als ik ben, liep ik erheen en las het gele mededelingenbordje dat erbij geplaatst was. Het bleek te gaan om een minibos en heeft de prachtige titel ‘Tiny Forest’ gekregen. Het bosje beslaat een perceel ter grootte van een tennisbaan en biedt grond aan bijna 600 bomen en planten. Volgens het bord vormt het Tiny Forest een thuisbasis voor de ecologische rijkdom in het gebied.
Vanzelfsprekend heeft niet iedereen door wat de unieke status van dit Tiny Forest is en lag er heel wat troep tussen de bijna 600 bomen, struiken en planten. Als zwerfafvalbestrijder van het USP (‘waste manager USP’) zag ik direct de communicatieve mogelijkheden van een nieuwe vrijwilligersfunctie: ‘Tiny Forest Ranger’. De druk op mij als pensionado om toch ‘weer eens iets te gaan doen’ is zeer groot. Dochters, vrienden, oud-collega’s brengen het zeer subtiel: ‘je bent nu al een tijdje gepensioneerd. Wordt het niet eens tijd dat jij jezelf nuttig gaat maken voor de maatschappij?’ Smoezen als ‘ik schrijf columns voor Goud van Oud’ of ‘ik verzorg een bridgecursus voor oud-collega’s’ worden snel doorgeprikt als onvolwaardige taken voor een gepensioneerd wiskundige. Nu er een enorm tekort dreigt in het middelbare onderwijs aan wiskundeleraren, voel ik de maatschappelijke druk direct toenemen. Mijn oren werken weliswaar iets minder de laatste tijd, maar dat is natuurlijk een enorm voordeel als je les moet geven in het middelbaar onderwijs. Om efficiënt te zijn, is het handig als je af en toe ‘Oost-Indisch doof’ bent in het klaslokaal. Het wordt tijd om mijn profiel van LinkedIn te verwijderen, voordat men ontdekt dat ik ooit acht jaren in het middelbaar onderwijs heb gewerkt. Helaas zal ik iemand moeten vragen hoe dat moet, want mijn status ‘digibeet’ is de laatste twintig jaren niet veranderd.
Als de lente aanbreekt en daarna de zomer, dan kan ik me verstoppen in mijn Tiny Forest en me verdedigen met het argument dat de natuur niet zonder mij kan. De omvang van het Tiny Forest is een prachtig symbool voor de ruimte die we in Nederland bereid zijn te reserveren voor natuurgebieden. Wie weet kan ik er ooit een Tiny Huisje in laten bouwen.
