Vele jaren heeft de vereniging van oud-medewerkers Oud Goud geheten. Ooit werden veelbelovende jonge medewerkers als ‘Nieuw Goud’ aangeduid en zodoende bedacht iemand dat gepensioneerde medewerkers als Oud Goud bestempeld konden worden.
Een groeiende weerzin tegen deze benaming heeft ervoor gezorgd dat de naam ‘besmet’ is geraakt en niet meer gebruikt mag worden. De naam Oud Goud werd als ou(d)bollig ervaren en dat ‘oubollig’ is een stempel dat je echt niet wilt dragen. In de jaren negentig werd de uitleg van ‘oubollig’ vooral ‘flauw, kneuterig en ouderwets’. In de sixties en seventies werd de aanduiding ‘Goud van Oud’ in de popmuziek juist als positief en als een kwaliteitskenmerk ervaren: deze muziek heeft de tand des tijds doorstaan.
Vooral bij pensionado’s is ‘oud’ een negatieve eigenschap geworden. ‘De duvel is oud’ plachtte mijn schoonmoeder tot op hoge leeftijd te antwoorden als men er bij haar op aandrong het wat kalmer aan te doen vanwege haar leeftijd. Het is een bekend gegeven: we zien de wereld en onze medemensen ouder worden, maar zolang we niet te vaak in de spiegel kijken maken we onszelf wijs dat wij helemaal nog niet oud zijn. De mooiste ontkenning van het ouder worden waren natuurlijk Koos Koets en Robbie Kerkhof, de ‘oudere’ jongeren. Tot ver in de jaren tachtig gingen zij uit hun dak bij het nummer Satisfaction van de Rolling Stones en waren behoorlijk vervreemd van de echte jongeren.
De ontwikkeling van de medische wetenschap heeft ervoor gezorgd dat mensen steeds ouder worden. Er zijn meer mogelijkheden om organen te vervangen, kanker te behandelen, versleten knieën en heupen te vervangen. De reclame wil ons doen beloven dat Vitae Pro onze spieren en gewrichten in goede conditie zal houden, zodat we nog jaren kunnen wedijveren met onze kinderen van middelbare leeftijd. Beter Horen en Schoonenberg willen ons overtuigen dat de wereld er bij gehoorverlies kwalitatief niet minder op wordt en beloven ons een sprookjesachtige gehoorbeleving.
Koot en Bie zongen “Ouwe lullen moeten weg, ouwe lullen lopen altijd en alleen maar in de weg!” Dat lied dateert uit een tijd, dat wij nog jong waren en ons niet identificeerden met de kwalificatie ‘ouwe lul’. Jammer, dat we de naam Oud Goud hebben afgeschaft. Die naam had het makkelijker gemaakt te accepteren dat we OUD zijn en dat we een andere levensfase zijn ingegaan. We horen bij de grijze tsunami; zelfs als we ons haar nog een aantal jaren blijven verven. Ook de benaming ‘bejaard’ klinkt vreselijk negatief in onze oren. Wij zitten in de wachtruimte van Magere Hein maar …. Dat willen we helemaal niet horen.
Ga dagelijks even voor de spiegel staan en zeg hardop: “Ik ben oud, maar ik mag er nog best zijn”. Nee, 70 is niet ‘het nieuwe 50’, wat ze je ook wijs proberen te maken. Als jij je vandaag niet helemaal fit voelt, dan bel jij NU je dochter: ‘sorry, ik kan morgen niet oppassen want ik ben niet fit op het moment’.
Ad Franzen
