Deze bemoediging gaf Eva Reuling, lid van het College van Bestuur van de HU, aan ons mee. Ze had ons, vier studentbegeleiders van de VOM HU, uitgenodigd voor een gesprek. ‘Ik krijg veel informatie over dit project door het Jaarverslag Studentbegeleiding, maar ik ben ook nieuwsgierig naar de vrijwilligers en hun ervaringen. En ik wil mijn waardering uitspreken voor het mooie werk dat jullie met onze HU-studenten doen’.
De studenten die we begeleiden, vinden de tijd en aandacht die we aan ze besteden, heel motiverend. Zo vonden ook wij als begeleiders de aandacht en belangstelling van het CvB, in de persoon van Eva, heel stimulerend. Ze stelde enkele vragen, maar liet ons verder ook veel zelf vertellen. En waar ons hart vol van is, liep onze mond van over…
…over ons plezier in het contact met studenten; over onze voldoening als we studenten succesvol verder geholpen hebben in hun studie maar ook vaak in hun persoonlijke ontwikkeling; over onze bezorgdheid over studenten die plotseling lange tijd niets meer van zich laten horen, of over studenten met veel te veel (zorg)taken waardoor hun studie in de knel komt, of over studenten die grote obstakels moeten overwinnen en doorzetten…
En ook over de gezellige en zinvolle bijeenkomsten met de andere studentbegeleiders in ons team. We wisselen dan ervaringen uit en geven elkaar positieve energie – nodig omdat veel contacten met studenten leuk en zinvol zijn, maar sommige ook teleurstelling opleveren.
We spraken onze verbazing uit dat we vaak zoveel voor de studenten betekenen: we gebruiken bijvoorbeeld geen speciale methodiek of coachingtechniek. Eigenlijk hebben we, heel eenvoudig, tijd en aandacht voor ze en zijn we er voor ze.
Toen gaf Eva ons de bemoediging terug dat we onszelf niet moeten onderschatten: ‘jullie brengen jarenlange werk- en levenservaring mee, hebben dus veel meer te bieden dan jullie zelf in de gaten hebben.’
Job Krijgsman
Op de foto: (v.r.n.l.) Ad de Hartog, Ad Franzen, Maria Slootmaekers, Job Krijgsman, Eva Reuling